WOUWSE PLANTAGE - Una heet ze, Una von der Dunieschenke.

Una is pas zes maanden oud, maar nu al dominant en vriendelijk tegelijk.
De familie Albrecht uit het dorp
Witten in Nordrhein-Westfalen is er mee op pad, helemaal in het Nederlandse
Wouwse Plantage.
'Wir hoffen erfolg zu haben', zegt Heinz-Peter, duidelijk de nestor van der familie.
Hij wil resultaat zien.

Una is, u raadt het al, een hond, een Duitse herder om precies te zijn.
En Duitse herders zijn overal populair,
maar vooral in Duitsland zelf. De officiële rasverenigingen daar kennen meer dan honderdduizend leden.
Heinz-Peter is er één van, want, 'Una ist unser Leben', hij zou niet weten wat hij zonder
zijn rashond(en) moet.
Dochter Liza is al net zo, 'Sie ist mein kleine Schättchen'.

Op de Kampioenschaps Clubmatch van Kringgroep De Plantage, zijn heel veel Duitse herders, zo'n 540,
en heel veel mensen, zo'n 4000, over twee dagen. De honden horen volgens de rasstandaard, onder meer 'evenwichtig', 'zenuwvast' en volkomen goedaardig' te zijn.
En gelukkig zijn ze dat ook. Dat blijkt al snel, als veel dieren en hun begeleiders tijdens hevige regenval een goed heenkomen zoeken onder een stuk tentdoek. Dicht op elkaar, maar keurig gedisciplineerd en stuk voor stuk
onder appèl, blijven de honden van elkaar af, het is even wonderbaarlijk als indrukwekkend.

Dit wordt dus een lofzang op het ras Duitse herder dat, volgens organisator Arjan Tak
van de organiserende kringgroep, niet erg doorgefokt is, maar redelijk zuiver is gehouden. En dan is de Duitse herder "betrouwbaar, gehoorzaam en werklustig."

"Veel meer dan vroeger maakt de Duitse herder nu onderdeel uit van het gezin", zegt
Peter Nefs uit Etten-Leur. Nefs is keurmeester namens de Raad van Beheer. "Vroeger was het veel meer een verdedigingshond, al moet het die capaciteit ook nog wel bezitten."

Hij is duidelijk een liefhebber, Peter Nefs. "Het mooie van dit ras is zijn veelzijdigheid. Duitse herders willen graag speuren en werken, kunnen goed gebruikt worden als blindengeleidehond en ook in oorlogsgebieden worden ingezet.
Het is de meest veelzijdige gebruikshond ter wereld."

Nefs keurt de hem aangeboden dieren deze dag vooral op 'exterieur', op hun uiterlijk en verschijning dus, en tegelijkertijd ook op hun vriendelijkheid,. "Ik begin de beoordeling met een hand aan de eigenaar, daarna streel ik het dier over zijn kop.
Zit m'n hand er dan nog aan, dan is het goed, haha."

Bij Luna - stamboeknaam Temmy vom Haus-Klebach - zit het wel goed. Het dier verblikt of verbloost niet van de aanraking en blijft gefocust op zijn baas, Dennis Schooneman uit Andijk. Nefs laat onder andere noteren: 'Veel pigment', 'levenslustige uitdrukking', 'krachtige kop', 'correct front', 'vaste zenuwen', 'vriendelijk', 'voldoende hoeking' en 'hangwerk voldoende uitgrijpend'.

Ook de geslachtsuitdrukking van Luna laat niets te wensen over. Nefs: "Ik moet aan de kop direct kunnen zien of het een reu of een teef is. Dit is overduidelijk een teef." En tegen de eigenaar: "Er zou een pondje afkunnen. De rug ligt iets te drijven, ze zou iets droger kunnen staan."

Zo, dat weet Schooneman dan. De Noordhollander haalt de schouders op. "Ik gebruik haar om mee te sporten, niet voor haar uiterlijk. Maar ach, je wilt daar dan toch ook wel een keer een beoordeling op loslaten, ik ben hier best content mee."

Luna kijkt hem vragend aan. Schooneman kijkt haast even liefdevol terug. ."Het is een fantastisch dier: vriendelijk, sociaal, lief voor m'n dochters, de jongste van tweeënhalf ligt in haar mand voor te lezen. Tegelijkertijd is ze erg waaks voor de kinderen als er vreemden in de buurt zijn. Ze is volledig onderdeel van het gezin. Gaat mee op vakantie en naar m'n werk, ik ben werkvoorbereider in de bouw."

Ton van Vlimmeren uit Roosendaal is de trotse eigenaar van Quinn, alias Uno van het Boombos, een reu van zesenhalve maand. Hoe hij het dier omschrijft? "Als een kameraad, enthousiast, temperamentvol, eigenzinnig, graag werkend, echt een klassieke Duitse herder."

Het is zijn derde hond inmiddels. "Eerst een Golden Retriever, toen een Duitse herder, en nu weer. Na de vorige herder was ik meteen verkocht. De kinderen hebben aan zijn rug leren lopen. En ook deze jongen is nu 's morgens weer de eerste en 's avonds de laatste."

En wat nog meer zo mooi is? "Dat je het idee hebt dat dit ras qua uiterlijk dichter bij de oervorm van de hond staat, wat dichter bij de natuur."

Bron : BN De Stem editie Roosendaal.